ارسال به دیگران پرینت

سیزده‌بدر؛

سیزده‌بدر؛ جشن رهایی، طبیعت و بازخوانی یک باور کهن | آیا سیزده‌فروردین واقعاً نحس است؟

سیزده‌بدر، سیزدهمین روز فروردین‌ماه، یکی از ماندگارترین آیین‌های نوروزی در فرهنگ ایران‌زمین است.

سیزده‌بدر؛ جشن رهایی، طبیعت و بازخوانی یک باور کهن | آیا سیزده‌فروردین واقعاً نحس است؟

سیزده‌بدر، سیزدهمین روز فروردین‌ماه، یکی از ماندگارترین آیین‌های نوروزی در فرهنگ ایران‌زمین است. روزی برای رفتن به دل طبیعت، شادی، آرزو کردن و گره‌گشایی. اما پشت این رسم پرطرفدار، روایتی تاریخی، دینی و نجومی نیز نهفته است؛ روایتی که نشان می‌دهد سیزده‌فروردین نه تنها نحس نیست، بلکه روزی مقدس و پربرکت در تقویم کهن ایرانی‌ست.

آیا سیزده‌فروردین واقعاً نحس است؟

باور به نحسی عدد ۱۳ یکی از اعتقادات عامیانه‌ای‌ست که در ذهن برخی مردم جا خوش کرده است. با این حال، بررسی‌های تاریخی، دینی و فرهنگی خلاف آن را ثابت می‌کند. در ایران باستان، عدد ۱۳ و روز سیزدهم ماه جایگاه منفی نداشته‌اند.

در تقویم کهن، هر روز نام خاصی داشت و سیزدهمین روز «تیر» یا «تیشتر» نامیده می‌شد؛ ایزد باران، برکت و فراوانی. به همین دلیل، این روز برای نیایش و طلب باران اهمیت ویژه‌ای داشت.

باور به نحسی عدد ۱۳ در فرهنگ غربی ریشه دارد و در طول زمان به فرهنگ ما نیز نفوذ کرده است. در حالی‌که هیچ منبع تاریخی یا دینی در ایران، عدد ۱۳ را نحس نمی‌داند. حتی در قرآن و متون اسلامی نیز اشاره‌ای به نحسی این عدد نشده است.

تاریخچه‌ی سیزده‌به‌در در ایران باستان

در تقویم زرتشتی، دوازده روز آغازین سال نو، نماینده‌ی دوازده ماه سال هستند. پس از پایان این دوازده روز، مردم برای بدرقه‌ی فروهرها (ارواح نیاکان) و آغاز زندگی روزمره، از خانه بیرون می‌رفتند.

سیزده‌فروردین، در حقیقت آغاز رسمی زندگی دوباره، کشاورزی و تلاش پس از تعطیلات نوروزی بود. مردم با حضور در طبیعت، برای باران، محصول و سالی پربرکت دعا می‌کردند.

آیین‌ها و رسوم سیزده‌بدر

با گذشت قرن‌ها، آیین‌های گوناگونی با سیزده‌بدر پیوند خورده‌اند:

  • گره زدن سبزه: بیشتر دختران و پسران جوان، با گره زدن سبزه آرزو می‌کنند. این گره نمادی‌ست از پیوند، امید به عشق، و گشایش در سال جدید.
  • رها کردن سبزه در آب روان: عملی برای بدرقه بدی‌ها و ناپاکی‌ها و سپردن آن‌ها به طبیعت.
  • پرتاب ۱۳ سنگ در مناطق کرد‌نشین: رسمی کهن برای دفع نحوست و بدی از زندگی.
  • بازی، موسیقی و رقص: نشانه‌هایی از شادزیستی، همدلی و رهایی جمعی.
  • فال گرفتن و نیت کردن: گاه همراه با متل‌گویی و شعرهای عامیانه در جمع‌های دوستانه

خوراکی‌های سنتی سیزده‌بدر

غذاها و خوراکی‌هایی که در این روز خورده می‌شود، سبک و طبیعت‌محور هستند:

  • آش رشته: غذایی رایج و نمادین که رشته‌های آن نمادی از گره‌ها و زندگی است.
  • کاهو و سکنجبین: ساده، گوارا و مناسب برای پاکسازی بدن در هوای بهاری.
  • میوه، آجیل و شیرینی: به‌ویژه تنقلات خانگی که در طبیعت با خانواده‌ها میل می‌شود.

ابعاد اجتماعی و زیست‌محیطی سیزده‌بدر

سیزده‌بدر فقط یک رسم نیست؛ فرصتی‌ است برای بازنگری در رابطه انسان با طبیعت. در دنیای امروز، همراهی با طبیعت باید با احترام به آن همراه باشد.

رعایت پاکیزگی، جمع‌آوری زباله، حفاظت از گیاهان و پرهیز از تخریب محیط، بخشی از مسئولیت فرهنگی ماست.

این روز همچنین یادآور ارزش شادی جمعی، تقویت پیوندهای خانوادگی و تجدید روحیه‌ برای آغاز سال کاری‌ست.

سیزده‌بدر در شعر و فرهنگ عامه

سیزده‌بدر در متون ادبی کلاسیک شاید کم‌رنگ باشد، اما در فرهنگ عامه، شعرهای کوتاه، متل‌ها و نغمه‌های خاصی دارد که بیشتر بر عشق، فال و آرزو تمرکز دارند.

یکی از زیباترین اشعار معاصر درباره‌ی این روز چنین می‌گوید:

با گره سال خود آغاز کنیم؟

از هزاران گرهِ مانده به راه

تو بیا تا گره‌ای باز کنیم…

جشن گره‌گشایی، نه نحسی

برخلاف آنچه در باور عامه جا افتاده، سیزده‌بدر نه نحس است، نه باید ترسناک باشد. این روز، نقطه‌ی اوج پیوند انسان با زمین، آغاز زندگی دوباره، و نماد خرد و شادی ایرانی‌ست.

سیزده‌تون به‌در،

سبز، روشن، و پر از گره‌گشایی و آرامش.

 

 

به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

دیدگاه

توسعه